Team Goudplezier verbreekt Texels record van 150 soorten en haalt meer dan €10.000,- op voor de bescherming van Uilen en andere nachtvogels!
Na het recordbedrag van 2025, waarin we ruim 12.000 euro ophaalden, besluiten we het rustig aan te doen. We hebben veel excursies gegeven en heel veel aan de telefoon gehangen met bedrijven om donaties voor elkaar te krijgen. Omdat Niels en ik allebei een gezin met jonge kinderen hebben, heeft het niet alleen veel van onszelf gevraagd, maar ook van onze partners. We besluiten geen doelbedragen te stellen en vooral wat meer tijd vrij te houden voor onze gezinnen. Omdat we merken dat Stichting Texel Vogeleiland serieus met de gegeven feedback aan de slag gaat, worden we toch weer meer gemotiveerd om zelf ook aan de slag te gaan. We schrijven wat bedrijven aan en krijgen positieve reacties. Sommige bedrijven doen een kleinere bijdrage dan eerder, maar andere bedrijven geven juist meer dan vorig jaar onder het motto “Moet natuurlijk wel opbouwen!” (bedankt Gardner Denver!). Niels heeft de foundation van zijn werkgever, LKQ, weer aangeschreven. Zij komen met het idee om zijn opgehaalde fondsen te verdubbelen tot een max van 2000 euro. Deze leuke constructie motiveert ons om weer dingen te gaan organiseren, zoals de ontzettend gezellige bierproeverij bij het Vogelinformatiecentrum waar we ons zelfgebrouwen bier laten proeven en een presentatie over het brouwproces geven. Ook geven we meerdere vogelexcursies in de Amsterdamse Waterleidingduinen, de Zouweboezem, de Oostvaardersplassen en de Nieuwe Driemanspolder. De deelnemers zijn soms zelfs zó enthousiast dat ze een verrekijker kopen en een tweede keer meegaan op excursie! Lange tijd zeggen we tegen onszelf dat we mikken op 6- à 7000 euro. Sneller dan we verwacht hebben gaan we hier overheen. Traditiegetrouw blijf ik dan ons doelbedrag maar verhogen tot het zo hoog lijkt dat we het niet gaan halen. Op een gegeven moment besluiten we voor de 10.000 euro te gaan. Een magische grens die echt ver weg lijkt, maar doordat we zoveel mensen enthousiast krijgen over een stukje natuurbescherming komt het stukje bij beetje in zicht. Dankzij een genereuze donatie van een vriend (200 euro van een particulier!) halen we de 10.000 euro vlak voor de Big Day begint! We weten natuurlijk niet wat andere teams gaan doen en vooral Christophe en Anco zijn beregoed in het inzamelen, dus we durven nog niet te juichen. Het wordt ook steeds meer tijd om ons op de Big Day zelf te focussen, dus onze aandacht verschuift naar het checken van waarneming.nl en het uitstippelen van een route. Zit de Roerdomp weer bij Grote Vlak? Leeft de Casarca nog? Zitten er nog Ransuilen bij vakantiepark De Krim? We hebben nog veel dingen uit te zoeken en reizen af naar Texel. Niels en ik scouten een aantal handige soorten en Bram scout de bosronde (chapeau!).
Na een avondje woelen in bed en met de ogen dicht liggen, maar niet slapen, is het dan zo ver. We verzamelen vlak voor 00.00h bij het Waterplein in De Cocksdorp. Het startsein wordt gegeven en we fietsen meteen richting vakantiepark De Krim en de Golfbaan. Hier hebben we alle drie de vorige jaren namelijk een Ransuil gehoord. In stilte fietsen we een rondje over het vakantiepark, we luisteren nog even bij de golfbaan maar het blijft stil… het is überhaupt opvallend stil. Wellicht ook door de wind, want die is duidelijk sterker dan de middag daarvoor. We fietsen door richting het noorden van het Krimbos en pas om 00.19h horen we onze eerste vogel: de Scholekster (1)! Zeven minuutjes later hebben we onze eerste echte nachtsoort, de Kerkuil (2)! We horen een paar keer ijzig gekrijs in de nacht en daarna is het weer stil. Vanuit het Krimbos fietsen we richting de Eierlandse Duinen. Onderweg horen we nog een Nachtegaal (3) zingen en herkennen we de vleugelslag van een Houtduif (4) in de bomen. Om 00.40h zijn we heel blij met onze volgende nachtsoort: de Sprinkhaanzanger (5)! We fietsen naar de Hanenplas en horen daar nog Grutto (6), Meerkoet (7), Grauwe Gans (8), Kievit (9), Wilde Eend (10), Rietzanger (11), Bergeend (12). Hierna hebben we een poos geen nieuwe waarnemingen, best spannend want we willen heel graag al onze nachtsoorten halen. Pas om 01.46h hebben we weer beet: de Kleine Karekiet (13) horen we kort maar duidelijk zingen op een door Niels voorbereide plek. We fietsen door richting het zuiden en maken even flink wat kilometers. Even later horen we een enthousiaste Merel (14) zingen, en kort daarop een erg welkome soort: de Ransuil (15)! Echt een opluchting, want ik zag het al gebeuren dat we die de volgende avond nog moesten gaan scoren in het Noorden van het eiland. We zijn inmiddels al bij de Staatsbossen aangekomen en gelukkig horen we daar al gauw onze volgende nachtsoort: de Nachtzwaluw (16). We fietsen snel door want we hebben nog een hoop af te tikken. Op weg naar
Grote Vlak horen we nog een Koekoek (17) zijn best doen. Eenmaal bij Grote Vlak aangekomen staan we daar gelukkig alleen. We hebben hier eerder ook al ’s avond staan luisteren voor de Roerdomp en die klonk toen erg ver weg. Met 27 teams waren we bang dat we door geroezemoes dit misschien niet zouden horen, maar daar was geen sprake van want al gauw horen we duidelijk gehoemp op de achtergrond (18). Wéér een nachtsoort afgevinkt! Dankzij de waanzinnige kwaliteit van de Hikmicro HX60LN herkennen we een Slobeend (19) in het pikkedonker. Ook horen we nog een Krakeend (20), Kleine Mantelmeeuw (21) en Kuifeend (22). We hopen enorm op de Waterral maar die blijft uit. Met frisse tegenzin besluiten we daarom door te fietsen naar de Horsmeertjes. Flink wat extra kilometers en absoluut geen zekerheid, maar we wagen het erop. Rond half 4 ’s nachts staan we te luisteren naar onze laatste soort van vorig jaar, de Cetti’s Zanger (23). De opmars van deze vogel is goed te merken want dit jaar is hij helemaal niet lastig meer. Een Aalscholver (24), Rotgans (25) en een Zilvermeeuw (26) later horen we de aanzwellende zang van een Blauwborst (27). We hebben op dat moment al geluisterd bij De Geul en bij de Horsmeertjes, maar de Waterral blijft nog steeds stil. We gaan weer terug naar De Geul en onderweg horen we een Wulp (28) overvliegen. We eten en drinken daar in stilte wat. Na een poosje zijn we heel blij zowel Waterral (29) als Waterhoen (30) te horen! Beide lastige soorten, dus superblij dat we ze hebben gehoord. We gaan weer terug naar de Staatsbossen en om 04.40h horen we een overvliegende Houtsnip (31). Een paar minuutjes later beginnen we aan onze eerste bosronde, die Bram zorgvuldig heeft voorbereid. Al gauw horen we het begin van de ochtendzang op gang komen met een Boomleeuwerik (32) en Gekraagde Roodstaart (33). Vanaf dat moment gaat het hard. We houden Brams ronde aan en hebben ons voorgenomen in het bos zo min mogelijk te twitchen. In rap tempo pakken we Roodborst (34), Zanglijster (35), Winterkoning (36), Zwartkop (37), Fitis (38), Grasmus (39), Tuinfluiter (40), Zwarte Kraai (41), Rietgors (42), Braamsluiper (43), Heggenmus (44), Graspieper (45), Tjiftjaf (46), Koolmees (47), Vink (48), Grote Bonte Specht (49), Pimpelmees (50), Boomkruiper (51), Grauwe Vliegenvanger (52), Groenling (53) en Stormmeeuw (54). Dat allemaal in nog een 1.5 uur tijd! Het begint nu echt licht te worden en rond 6 uur staan we samen met Fred en Remco van de Harpy Eagles naar twee Kruisbekken (55) en een Sijs (56) te kijken. De Kruisbekken worden prachtig verlicht in het ochtendrood en zijn een feest om te aanschouwen.
Na een kwartiertje horen we Appelvinken (57). We horen dat er een Vuurgoudhaan is waargenomen (bedankt Ecoresult!) en besluiten deze soort wel te twitchen. Gelukkig hebben we hem meteen (58)
en gaan we weer verder met onze eigen bosronde. In de 20 minuten daarna verplaatsen we ons richting Paal 17 en pakken we nog aardig wat soorten: een Barmsijs (59), Goudhaan (60), Staartmees (je zal hem maar missen, 61), Kneu (62), Witte Kwikstaart (63), Boerenzwaluw (64), Huismus (65) en Ekster (66). Op de app lezen we dat andere teams al een tijdje aan het zeevogelen zijn maar we hebben besloten om ons eigen schema aan te houden en ons niet te laten verleiden tot vroegtijdig verlaten van locaties. Helaas wordt er een Kleine Jager gemeld die we niet gezien hebben. Vanaf Paal 17 kunnen we zowel goed over zee kijken als over de duinen tot aan de Staatsbossen.
Meer teams hebben dit bedacht en het is erg vol bovenop de hoogste duin. De koffie, thee, koek en verse croissantjes van Wendy doen ons zowel fysiek als mentaal erg goed. We hebben zo’n enorme kan koffie dat andere teams ook kunnen genieten van onze verse koffie! Ondertussen wordt er flink doorgevogeld. We nemen een Roodborsttapuit (67), Bruine Kiekendief (68), Kokmeeuw (69) en Kauw (70) waar. Wanneer we over zee kijken zien we al snel Grote Sterns (71) en Drieteenstrandlopertjes (72). Het duurt niet lang en er vliegen Zwarte Zee-eenden (73) over zee. Een Brandgans (74) later vliegt er een Pontische Meeuw (75) langs. Zelf vind ik meeuwen echt nog lastig, dus ik ben blij dat het team van Sovon hem aanwijst. Even later vliegen er Dwergsterns (76) en Eiders (77) over. Na een Huiszwaluw (78) komt de eerste Boompieper over land aangevlogen (79). Omdat het zo vol op de duin staat is het lastig om alles in de gaten te houden, dus Bram, Niels en ik zijn extra blij als we even door een scope van Ecoresult mogen kijken naar een Roodkeelduiker (80). Over land komt plotseling een kleine rover aangevlogen en ineens wordt er Smelleken (81) geroepen! Hij komt relatief dichtbij langsgevlogen en we hebben hem prachtig in beeld. Dit was de nr 1 wenssoort van Niels tijdens deze Big Day, dus het is heel fijn dat we deze prachtige vogel zo mooi hebben kunnen zien langsvliegen.
Niet veel later zien we een Blauwe Reiger (82) vliegen, een soort die op Texel soms knap lastig kan zijn, dus fijn om vast af te tikken. Door de scope zien we mooi een mannetje Tapuit (83) zitten in de ochtendzon. De soorten blijven in rap tempo gaan en we zien al gauw weer een Oeverzwaluw (84) overvliegen. Dichtbij zee zien we Bonte Strandlopers (85) en Steenlopers (86) lopen. Door de scope zien we boven het Staatsbos een Buizerd (87) vliegen. Op zee zien we meerdere Jan-van-Genten (88). Dichtbij vliegen een Torenvalk (89) en een Zwartkopmeeuw (90) voorbij. Over zee zien we nog drie Zwarte Sterns (91) langsvliegen. Ook zien we een Gele Kwikstaart (92) en een Kleine Zilverreiger (93). Vooral deze laatste soort is erg fijn om vast gehad te hebben. Dit geldt ook voor de Turkse Tortel (94) en Holenduif (95) die we even later zien. Omdat we de Huismus al gehad hebben hoeven we nu niet meer stedelijk gebied af te speuren. Sommige teams hebben de duinen alweer verlaten, waardoor we wat druk beginnen te voelen om ook verder te gaan. Goed dat we nog even blijven want er komt een Grote Zee-eend (96) langsgevlogen! Jammer voor degenen die al weg zijn, maar stiekem natuurlijk gunstig voor ons dat niet iedereen deze soort heeft gepakt. We zien nog een Fuut (97) en een Gierzwaluw (98) en besluiten terug te gaan naar de Staatsbossen voor de tweede bosronde. Het is even een half uurtje zonder nieuwe soorten, maar dan horen we het krasse geluid van een Gaai (99). In de Bleekersvallei zien we een Lepelaar (100) foerageren, onze 100e soort! Een iconische soort voor Texel dus heel mooi passend. We kijken elkaar aan en beseffen dat we onze 100e soort al in het bos hebben waargenomen. Meestal gebeurt dit pas bij de Mokbaai, een stuk verder op de route. We realiseerden ons al dat we heel weinig soorten hadden gemist in het bos en aan zee, maar dit onderstreept dat we echt goed in de race liggen. 100 soorten en het is pas 10 uur ’s ochtends! Naast de Lepelaar zien we een Bosruiter (101), waarna we nog een Havik (102) zien overvliegen. Heerlijk! In de eerste bosronde was het nog niet gelukt de Grote Lijster waar te nemen. Deze vogel is behoorlijk schuw en omdat er steeds mensen op het barbecueveldje staan (zijn favoriete plek) zien we hem niet. Met veel geluk zien we hem echter toch over het zuidelijk deel van de Bleekersvallei overvliegen (103). We fietsen door naar Schettersweid en zien daar de zeldzame Blauwvleugeltaling (104) en een Spreeuw (105).
Op weg naar de Mokbaai zien we boven de Fonteinsweg een Grote Zilverreiger (106) vliegen. Onderweg twitchen we nog een Zwarte Roodstaart (107), altijd een lastige soort op Texel. Eenmaal bij de Mokbaai aangekomen zien we al gauw heel wat steltjes lopen, zoals een Tureluur (108), Zilverplevier (109), Regenwulp (110), Bontbekplevier (111) en een hoop Rosse Grutto’s (112). We zien ook wat Visdiefjes (113) vliegen. Terwijl Niels en Bram de baai verder afspeuren, word ik geïnterviewd door Gytha van de Wadden Omroep. Terwijl we praten vliegt onze schaamsoort van vorig jaar over, de Sperwer (114). Fijn om die schaamte nu niet te hebben. Met een vermoeid hoofd en stiekem verder vogelend probeer ik Gytha te woord te staan, maar ik merk al dat ik niet zo scherp ben als ik normaal ben. Terwijl ik sta te kletsen zien Bram en Niels een Groenpootruiter (115) en even later ontdekt Bram een Kleine Strandloper (116). Een aantal andere teams komt er meteen op af en pakt deze soort ook mee. We zien nog gauw een belangrijke soort voor ons: de Goudplevier (117). We besluiten door te gaan naar de Horsmeertjes, waar we met behup van Jarne (thanks!) een Brilduiker (118) en twee Geoorde Futen (119) zien. Ook een Tafeleend (120) en een Knobbelzwaan (121) zijn van de partij. We zoeken en vinden (dankzij een tip van de Hopsters) nog een Dwergmeeuw (122) en Dodaars (123). We hebben alles gevonden wat we zochten bij de Horsmeertjes en besluiten terug te gaan naar de Mokbaai, want daar zou nog een Pijlstaart zitten. Na een tijdje goed speuren met de scope hebben we deze in beeld (124) en na even geduld hebben bij de rietkragen zien we kort ook een Baardmannetje (125). We vervolgen onze route naar de Petten, waar we Kluten (126), Kleine Plevieren (127), een Smient (128) en twee Noordse Sterns (129) in beeld krijgen. We hebben hier alweer alles wat we wilden zien en gaan door naar NIOZ. Onderweg zien we meerdere Putters (130). We krijgen zo langzaamaan het gevoel dat we ontzettend goed in de race zitten. Dit geeft ons energie en extra focus om door te gaan. We hebben tot nu toe ook nog niet de accu’s van onze fietsen aangesproken. Aan het begin van de wedstrijd hadden we al snel door dat wanneer je trapondersteuning op ‘off’ stond maar de boordcomputer wel aanstond, je batterij ook omlaag ging. Om deze reden hebben we in het donker alles met een zaklampje gefietst. Zodoende staat mijn batterij nog op 91% (begon op 93%). We houden de computer nog even uit omdat we vermoeden die trapondersteuning nog hard nodig te hebben als we tegenwind hebben of
aan het einde van de dag willen twitchen. Bij NIOZ zien we op de vaste plek Paarse Strandlopers (131). Als je niet weet waar je moet kijken is het een pittige soort, dus veel mensen willen door onze scopes blijven kijken. We moeten Bram overtuigen om de locatie te verlaten want anders verliezen we teveel tijd. Vanuit NIOZ fietsen we richting Prins Hendrikzanddijk waar we een Veldleeuwerik (132) en een Groet Mantelmeeuw (133) hebben. 133 soorten al, ongelofelijk! Het is 13.45h en we zitten nog maar 7 soorten verwijderd van ons record van 140 soorten! Sterker nog, het Texels record van 150 is ook niet zo gek ver weg meer en er zijn nog best wat algemene soorten te gaan! Vanaf de dijk zien we twee Kolganzen (134) en vlug fietsen we door naar Ottersaat voor de daar gemelde Roodhalsgans (135). Hij is prachtig in beeld maar vliegt op wanneer andere vogelaars eraan komen. Snel gaan we door naar Dijkmanshuizen, waar we al gauw Kemphanen (136), een wat verstopte Watersnip (137) en een Oeverloper (138). Grappig genoeg is de Roodhalsgans met ons meegevlogen en hier ook weer mooi in beeld. Luc (T-Birds) en ik ontdekken nog een mannetje Zomertaling (139) die ligt uit te rusten in het zonnetje. Om het compleet te maken zien we er ook een Wintertaling (140). We zijn door het dolle heen want we hebben op dit moment allebei onze doelen al gehaald: meer dan 10.000 euro opgehaald en hebben daarnaast ons record van 140 soorten al geëvenaard! We maken een lijstje van soorten die we kunnen waarnemen en stippelen daar onze route op uit. We besluiten via Nieuw Buitenheim (Kanoet, 141) naar een locatie te gaan waar een Wielewaal aan het zingen was. Met wat trapondersteuning fietsen we een heel eind maar de Wielewaal blijft stil. Uiteraard wordt hij weer zingend gemeld wanneer we weg zijn, echt een tegenvaller op dit moment wanneer we écht alle soorten willen hebben. Via De Bol (Zwarte Ruiter, 142) gaan we naar Hogezandskil te gaan (Ringmus, 143 en Casarca, 144). We fietsen bij Utopia wanneer we horen dat er vanaf zuid drie Middelste Zaagbekken richting Noord worden gemeld. Met een noodvaart parkeren we de fietsen, klimmen we over het hekje de dijk op en scopen we in de verte. Het duurt niet lang of de vlijmscherpe Bram heeft ze in beeld (145). Dat gaat lekker! We fietsen door naar De Schorren waar we stiekem hopen op een hele vroege Velduil maar krijgen in de plaats daarvan de Breedbekstrandloper in beeld (146). Niet veel later zien we een Visarend (147), wat heel goed voelt want we hebben het gevoel aardig wat rovers te hebben gemist. Zo hebben we nog steeds geen Slechtvalk, Boomvalk, Roodpootvalk, Grauwe Kiekendief of Zeearend. We scopen veel en speuren de lucht af, maar zonder succes. Ook de Morinelplevieren lijken te zijn opgevlogen en zijn onvindbaar. Een uur lang hebben we geen waarnemingen, maar gelukkig horen we met een beetje moeite bij Dorpzicht de typische zang van de Spotvogel (148). Wanneer we bij het Fietspad langs de zuidkant van de Hanenplas zijn zien we de daar gemelde Kleine Rietgans (149).
Langs het pad waar we net gefietst hebben zie ik iets bruins op een paaltje zitten, ik dacht aan buizerd. Door de verrekijker zie ik dat het een Velduil (150) is! De energie gaat meteen door het dak en ik kan een fijne foto schieten. De Velduil vliegt op en we kunnen hem kort jagend zien. Een heerlijke soort want we dachten dat we deze pas als afsluiter van de avond als laatste soort zouden hebben. Nu we deze al gehad hebben hoeven we dus niet per se meer in het Noorden van het eiland af te sluiten, waarop we besluiten helemaal terug te fietsen naar Waalenburg voor de daar gemelde Temminck’s Strandlopers. Na een flinke fietstocht (gelukkig hadden we nog batterij over) hebben we ze in beeld (151). We droppen gauw een pinnetje in de whatsappgroep in de hoop dat de andere teams zenuwachtig worden omdat we weer naar Waalenburg zijn gefietst. Daarna denken we even na over wat we nog kunnen doen. Terug naar de vuurtoren en vanaf daar hopen op een rover? Dat is absoluut geen zekerheid, het is al kwart voor 8 en de landtrek lijkt niet meer zo actief te zijn. Daarom besluiten we verder te fietsen naar de Staatsbossen, waar al een tijdje een Witgat wordt gemeld. Het is nog een flink stuk fietsen maar we wagen het erop. Eenmaal aangekomen bij Schettersweid is de Witgat nergens te bekennen. Er is best wel wat begroeiing waar de vogel zich makkelijk in kan verstoppen. Zelfs met de Hikmicro HX60 kunnen we daar niet doorheen kijken. Wendy is ook naar Schettersweid gekomen en we eten een zeer welkome bak met pasta. Elkaar even zien en moed in praten doet ons ook goed. We weten niet op hoeveel soorten de andere teams zitten maar weten wel dat onze score de potentie heeft om te winnen. We blijven goed opletten maar de Witgat lijkt verdwenen. Na een rondje fietsen en kijken komen we weer uit bij de Bleekersvallei. We blijven alert en kijken naar alles wat beweegt. Na een lange tijd wachten komt er plotseling een rover invallen. Bram gilt meteen ‘slanke kiek, slanke kiek!’. In de verrekijker zien we meteen dat het een kiek met 4 vingers is en aan de onderkant van de vleugels denken we een grauwe kiek te herkennen. Ik probeer nog gauw een foto te trekken maar omdat het licht erg ongunstig is, de vogel inmiddels al vrij ver weg is en mijn camera per ongeluk op ‘single shot’ staat in plaats van op ‘burst’ trek ik 1 zeer onfortuinlijke foto. Ondanks de slechte foto durven we Grauwe Kiekendief (152) wel te schrijven.
Na dit juichmoment (en het melden in de app voor de psychologische oorlogsvoering) besluiten we hyperalert op nog een laatste overvliegende rover (je weet maar nooit) langzaam richting het Noorden te fietsen. Op de app krijgen we door dat het de Skumkoppen is gelukt om een Kleine Jager waar te nemen bij Paal 15… het zijn er twee en ze vliegen richting Noord! Met een ongepaste spoed op standje Turbo bewegen we ons richting Paal 17. Zo hard hebben we deze dag nog niet gefietst. Tussen de dagjesmensen die het strand verlaten door knallen we zo ver we kunnen. Op de trappen van een strandtent zetten we onze scopes neer en turen we over zee. Het duurt een seconde of 20 en we krijgen de Kleine Jagers (153) in beeld. Een geweldig moment want dit was écht de laatste zeesoort die we nog moesten hebben. Zo onverwacht nog gelukt, geweldig. Veel tijd om er bij stil te staan hebben we niet want we krijgen op de app te horen dat team Skumkoppen de Witgat weer in beeld heeft bij Schettersweid. We sprinten erheen en spreken Tim Schipper en Koen Stork, maar de Witgat is weer de begroeiing ingedoken. Met de Hikmicro warmtebeeldkijker speuren we het gebied opnieuw intensief af. Zeer kort ziet Bram een stelt in de warmtekijker, maar zowel Niels als ik zien dit niet, waardoor we niks met zekerheid kunnen schrijven. We balen enorm en beginnen met fietsen richting het Noorden. Nu rest ons nog een flinke fietstocht richting De Cocksdorp. Ik heb nog 23% batterij maar op Tour gaat de batterij heel hard achteruit. De laatste paar kilometer fietsen we op Eco en de laatste kilometer gaat de batterij op 0%. We zijn volledig gesloopt en hebben alles gegeven. Tegen iedereens verwachtingen in konden we plotseling meedoen met de topteams. We weten dat we één prijs binnen hebben, maar zouden we nog een podiumplek hebben verdiend? De volgende ochtend bij het ontbijt gonst het al van rumoer. We vermoeden dat we net naast de nr 1 hebben gegrepen maar dat we heel dichtbij zitten. In de tent blijkt dit precies te kloppen: zowel de Skumkoppen als de Duvekoters hebben 155 soorten en samen met Sovon zijn wij geëindigd op 153 soorten. Alle teams die boven de 140 soorten hebben waargenomen hebben het waanzinnig gedaan, maar dat twee teams 155 soorten zouden waarnemen was wel erg bizar. Van harte gefeliciteerd Skumkoppen en Duvekoters! Samen met Sovon hebben we in feite een gedeelde 3e plek. Voor ons is de fondsenwerving echter minstens zo belangrijk. Wij zijn een team dat bestaat uit een elektricien, een manager uit de supply chain en een psycholoog. Fondsenwerving voor de Big Day is voor ons een manier om bij te dragen aan een stuk natuurbescherming. We hebben er al met al weer heel veel tijd ingestoken en hebben dan ook bijna 11.000 euro ingezameld. Hiermee hebben we de Fanatieke Franjepoten (1730 euro) en de altijd zeer fanatieke Hopsters (7005 euro) verslagen en eindigen we dus op plek nummer 1.
We willen graag al onze familie, sponsoren, de organisatie van de Big Day en Wendy bedanken. Zonder hen hadden we niet zo’n waanzinnige dag gehad en ook geen twee podiumplekken kunnen bemachtigen. Dit is een Big Day die de boeken in gaat.
