Na 23,5 uur vogelen, meer dan 130km fietsen en vele kilometers wandelen hebben we een prachtig Hopster teamrecord van 143 soorten gezien en gehoord. Maar nog belangrijker was het gigantisch bedrag wat we opnieuw hebben opgehaald dankzij de steun van velen voor de bescherming van vogels; € 7.005,-!
Voorbereiding & Fondswerving
Begin 2026 besloten teamcaptain Christophe samen met Anco om voor de vijfde keer met De Hopsters mee te doen met de TexelBigDay. Een vijfjarig jubileum dus, maar Christophe is zelfs de enige die alle 10 edities meegedaan heeft met verschillende teams. Als Hopsters hebben we een naam hoog te houden met in 2023 & 2024 Beste Fondswervers, 2022 & 2025 zilveren Beste Fondswervers en in 2023 de beste soort van de dag met de Buidelmees.
Dus er moest opnieuw creatief worden nagedacht over nieuwe producten en activiteiten. Van ansichtkaarten, kalenders en Metalbirds tot excursies en lezingen. Dit jaar kregen we opnieuw ondersteuning van bedrijven en verenigingen. Alle bedrijven die ons op wat voor manier dan ook geholpen hebben, staan onderaan deze pagina. Helaas konden we door een storing in het systeem niet zien wie allemaal gedoneerd heeft en dus persoonlijk bedanken. We zijn enorm dankbaar voor alle (financiële) steun die we hebben gekregen. Vele uren en zelfs dagen zijn op gegaan om zoveel mogelijk geld op te halen, maar met uiteindelijk opnieuw een prachtig mooi succes!
Dit jaar gingen we de strijd en de zware dag samen aan. Dat houdt de lijnen kort en na al die jaren weten we precies wat we aan elkaar hebben. Om toch een beetje te oefenen zijn we op zaterdag 28 februari een Bokjestocht gaan doen met de Haarlemse radiozender 105. Een goed moment om de ochtend af te sluiten met niet alleen zeiknatte voeten, maar ook een Hopster groepsfoto en daarna de fondswerving te starten.
Een rommelige start van het weekend
Veel teams gaan in aanloop naar de TexelBigDay dagen van te voren scouten op het eiland. Wij hadden daar geen enkele tijd voor door vakantie en werk, dus hebben dat vooral digitaal gedaan. Christophe had tijdens de examenwacht op vrijdag de hele route uit zijn hoofd gedaan en toen Anco vrijdagmiddag samen met Adri op het eiland aankwam zijn we vooral bezig geweest met een ludieke, maar ongewenste banner actie. We wilden nog een mooie slag maken en mensen naar onze marktkraam tijdens de Birdfair krijgen. Dus we hadden op strategische vogelplekken banners opgehangen over het eiland. Maar helaas al binnen anderhalf uur kregen we bericht dat dit op terrein van Staatsbosbeheer niet mocht en moesten we weer het eiland over om ze allemaal weg te halen. Dus tijd om ons goed voor te bereiden was er niet meer. Enige wat ons nog restte was na de briefing van 17.00 uur, tijdens het diner op de Krim kort even de route door te spreken. Maar met onze totale 15 jaar ervaring hadden we er op zich een goed gevoel over.
Nachtelijke traditionele start
Om 23.45 waren we klaar voor de start op het Waterplein in De Cocksdorp. Het startschot had nog meer net geklonken of de eerste bijna traditionele vogel was binnen met een luidroepende Lieuw (Texels voor Scholekster). We begonnen een klein beetje aangepast door eerst naar het Wad te rijden. Maar er stond al een vrij stevige wind, dus we hoorden weinig. Direct door naar de Robbenjager waar we de eerste Nachtegaal van vele die nacht hoorden zingen. Ook hadden we met Dodaars de eerste moeilijke soort in de nacht met de warmtekijkers. Een prachtig klein wit puntje op het water. Daarmee hadden voor 1 uur de eerste 10 soorten al binnen.
Urenlang zoeken naar een Kerkuil
Gedurende de hele nacht bleef het behoorlijk waaien en uiteraard op Texel is die wind altijd tegen. Voor Christophe met de bijnaam ‘Steel Legs’ is dat geen probleem, maar voor de bijna nooit fietsende Anco betekende dat al vroeg de batterij inschakelen. De Kerkuil is toch een soort die je wel makkelijk zou moeten kunnen vinden. Maar dat gold niet voor de Hopsters dit jaar. Vrijwel het hele stuk van De Cocksdorp tot De Koog hebben we met de warmtebeeldkijker alles afgezocht zonder enig succes, als we de Egel in de duinen even niet meetellen. Wel hoorden we leuke soorten als Sprinkhaanzanger en Cetti’s Zanger die ook niet ieder jaar een garantie zijn. Maar het Kerkuil zoeken zorgde wel voor de nodige vertraging, waardoor we pas rond 4 uur in de ochtend stonden te luisteren naar het prachtige gezang van de Nachtzwaluw aan de rand van het bos onder De Koog. Op weg naar het Grote Vlak in het zuiden van het eiland voor de Roerdomp en zelfs een roepende Zomertaling, pikten we nog onze eerste Blauwborst, Houtsnip en Ransuil van de dag mee. Daarmee stonden we voor zonsopgang net boven de 40 soorten. Het blijft geweldig om in de nacht te vogelen en al die geluiden zo goed te horen!
Met zonsopkomst het bos door met een lifer
Op weg naar het bos kwam de zon mooi op en zagen we zelfs een vlak voorbijvliegende Ransuil. Geweldig om die zo mooi te kunnen zien. In het bos konden we direct veel leuk soorten vinden, zoals Grauwe Vliegenvanger, Appelvink, Vuurgoudhaan en geloof het of niet voor Anco een Kruisbek als lifer. Een vogel die hem structureel leek te ontwijken de afgelopen jaren. In een plasje in het bos zat ook een hele zeldzame Blauwvleugeltaling die werd opgejaagd door een Meerkoet en daardoor maar kort goed zichtbaar was. Richting het strand misten we eigenlijk alleen Boompieper, maar konden we wel Grote Lijster, Groenpootruiter en Bosruiter noteren. Aankomend bij Paal 15 voor de zeetrek stond de teller al op 70 soorten.
Rustige zeetrek brengt geen verrassingen
Met 27 teams weet je een ding zeker, je staat zeker niet alleen aan de kust te turen naar Zeevogels. Wij stonden samen met oud-deelnemer Klaas die ons derde paar ogen was. We vonden langstrekkende Dwergsterns, Zwarte Zee-eenden, Visdiefjes en Drieteenstrandlopers, maar het duurde even voor we Jan-van-Genten zagen. Uiteindelijk kwamen meerdere exemplaren nog redelijk dicht langs de kust, zodat we ze mooi konden zien. Ook de Roodkeelduiker en Zwarte Stern lieten op zicht wachten, maar vonden we uiteindelijk ook. De klapper was toch wel twee Grote Zee-eenden tussen de honderden zwarte exemplaren. Voor Anco zelfs nieuw voor Texel. Na een uur aan de kust te hebben gestaan vervolgden we onze weg naar de zuidelijk gelegen Horsmeertjes.
In record tempo naar de 100 soorten
Al voor tien uur zaten we boven de 100 soorten. Dat was ons team Hopsters nog niet eerder gebeurd en er was nog veel tijd te gaan. Inmiddels was ook de Birdfair gestart en daar waren Adri met de kinderen van Christophe druk bezig om onze unieke items te verkopen om geld op te halen voor ons team. Aangekomen bij de Mokbaai zagen wij al snel goede soorten als Baardman en zelfs een achtergebleven vrouwtje Pijlstaart. We twijfelden nog even, want ze zat continue met de kop in de veren. Maar op de foto’s bleek ze toch ook even uit de veren te zijn. Omdat de zon niet geweldig stond gingen we snel door naar de Horsmeertjes en daar hadden we aardig wat soorten als Knobbelzwaan (moeilijk op Texel), Geoorde Fuut, achtergebleven Brilduiker, en we ontdekten 3 Dwergmeeuwen die andere teams daarna dankbaar binnentikten. Omdat er vorig jaar een Spotvogel in de buurt zat besloten we nog even richting militair terrein te rijden. Onze verbazing was groot dat we juist hier een mannetje Zwarte Roodstaart vonden op de weg en een Kleine Karekiet in het riet.
Naar de Texelse Vogelboulevard
We hadden eigenlijk besloten om de Paarse Strandlopers niet mee te pikken bij het Hoorntje, omdat dit toch ee behoorlijk stukje omfietsen is, maar aangezien we inmiddels wel voor op schema lagen en het goed liep, besloten we die toch maar te bezoeken. Ze zaten als gewoonlijk op de dam tussen de Steenlopers, net voor vertrek naar de Arctische gebieden. Dan volgt een anderhalf uur zonder vogels tijdens het stuk fietsen van het Hoorntje naar Oudeschild. Uiteraard was de wind tegen en zochten we van alles af, maar we werden pas beloond bij de eerste plas van de Vogelboulevard Ottersaat. Daar zat een prachtige Roodhalsgans die voor iedereen goed te zien was. Ook Kemphaan en de moeilijke Watersnip konden we vanuit de vogelkijkhut zien. Daar kregen we ook wat te drinken van het gezin van Christophe, die zorgden dat wij niets te kort kwamen gedurende de dag.
Ons record al binnen en opnieuw die Krombek
Opnieuw volgen dan langere stukken fietsen met tegenwind zonder vele nieuwe soorten. We zaten al op 127 soorten en ons team record was 134. Hoe meer soorten je hebt, hoe lastiger het wordt om nog wat toe te kunnen voegen en hoe meer tijd er tussen zit. Maar bij Waal en Burg konden we de achtergebleven Kolganzen zo vinden en ook Kleine Plevier was geen probleem. De Temmincks was net opgevlogen en daar hadden we de hele dag al pech mee, maar door het zoeken vonden we wel een Zwarte Ruiter. We gingen snel door naar Utopia en op de weg pikten we de Ringmus en Casarca mee op hun vaste stekkie en zelfs een overvliegende Slechtvalk. Rond half zes waren we bij Utopia. We hadden gelijk een verrassing in de kijker met een Krombekstrandloper. Aangezien we hier vorig jaar al eens iedereen ten onrechte mee op hol hadden gebracht, waren we zelf voorzichtig met melden en hij vloog ook binnen enkele secondes weg. Maar na uitzoeken van de beelden bleek het er toch echt een te zijn. Kort erna zaten we op de dijk te genieten van de zeldzame Breedbekstrandloper die tussen de Bontjes aan het scharrelen was. Daarmee kwamen we op 135 soorten en hadden we om 18.00 uur al ons teamrecord te pakken!
Verrassing op verrassing ondanks wat missers
Na Utopia fietsten we buitendijks door naar Zeeburg waar helaas net voor we aankwamen de Goud- en Morinelplevieren waren opgevlogen. Twee zekerheidjes eerder op de dag die we nu misten. We lieten ons niet klein krijgen en zochten op andere akkers tevergeefs door. Door een sanitaire stop kregen we wel overvliegende Zwartkopmeeuwen te zien. En op weg naar ons diner bij het Renvogelveld werd zelfs een Paapje gemeld door The Dutch Birder en aangezien we maar 1 minuut er vandaan waren, pikten we die mooi mee. Een heerlijke salade gemaakt door Christophe zijn vrouw stond al klaar voor ons bij aankomst bij het Renvogelveld. Toen we genoten van de salade merkte Christophe een ver vliegende Boomvalk op. Nog zo’n verrassing en de teller stond om acht uur zelfs op 139.
Uilen waar we het allemaal voor doen
Het was inmiddels half negen en er was nog weinig tijd. We moesten de doelsoort van vorig jaar nog en die vonden we al snel in de Tuintjes. Daarmee bracht de Tapuit ons op een ongekende 140 soorten. We fietsen door naar de Hanenplas alwaar een Velduil af en toe aan het jagen was en ook nog een Kleine Rietgans zou verblijven. Het duurde niet lang voor we bij zonsondergang genoten van de jagende Velduil op grote afstand. En met dank aan Jarne konden we met het laatste licht de Kleine Rietgans zien. We zochten nog naar eventueel een zeldzame meeuw, maar die vonden we niet. Inmiddels was de zon onder en hadden we nog twee targets waaronder de Kerkuil. We hadden een tip gekregen in welke schuur een nest was. Dus om tien uur stonden we bij een schuur naar een gat te kijken toen na een klein halfuurtje de Kerkuil eruit kwam en ging jagen, een klein juich momentje. We probeerden bij de Roggensloot nog een Waterral maar die bleef stil, waarna we om tegen half twaalf de fietsen gingen inleveren en gesprek met de jury hielden. Een afsluiting van een prachtige dag met maar liefst 143 soorten!
De Prijsuitreiking en de conclusie
Na een kort nachtje slapen, omdat ook de administratie tijdig gedaan moest worden, verzamelden wij ons rond tien uur bij de Waddendijk voor de traditionele groepsfoto, gevolgd door een lekker ontbijtje bij Gio’s. In de grote tent die al aardig opgewarmd was door de zon werd de prijsuitreiking gedaan. Dit jaar haalden we met de Hopsters een geweldig bedrag op van € 7.005,00. En dat kostte de nodige tijd en energie! Maar daarmee werden we opnieuw toch ‘slechts’ tweede achter Team Goudplezier met meer dan tien duizend euro. Maar we kregen een mooie zilveren prijs. En nog belangrijker een geweldig bedrag voor de Uilen en andere nachtvogels. In vijf jaar tijd hebben we met de Hopsters meer dan € 25.000,- opgehaald voor de bescherming van vogels en daar zijn we dan ook wel echt trots op!
Echt hele zeldzame soorten werden niet nieuw gevonden, maar de soort van de dag werd de Parelduiker. De meeste soorten gingen naar Duvekoters en Skuumkoppen met 155 soorten. Wij hadden uiteindelijk een route afgelegd van meer dan 130 kilometer en daarin 143 soorten gezien en gehoord, waarbij we 2 soorten niet gemeld hebben omdat we slechts 90 procent zeker waren. Dus al met al een geweldige score waarmee we 9de van de 27 werden, en dat zonder scouten en samen!
